شبیه باران بر دریا بیهوده به تو فکر می کنم و سهم بیشتری از قدم زدن در پیاده رو را مال خودم می کنم مثل یک پدر دست های دلم را به دست می گیرم و در کوچه ها تاب می خوریم به پارک سینما به بلندترین نقطه ی شهر فرقی نمی کند اصلا به هرجایی که تو بودی باید رفت دلم مثل غروب جمعه همه جا دلگیر است. | مهدی علیمرادی | ادامه مطلب